اسپایدرمرد

پیرزن گل فروش سر چهارراه هنوز دسته گلش در دستش بود؛

هنوز کسی دلش نسوخته بود..

گر‌گ‌ها هم موجودات عجیبی هستند. – البته نه به اندازه آدمیزاد – آنهاشان که دل‌شان کمی نرم است و مهربان  بعد از مدتی تصمیم می‌گیرند گیاهخوار شوند. خب علف است دیگر بره را هم سیر نمی‌کند چه برسد به گرگ! بخاطر همین است که اکثرا سیر نمی‌شوند و گرسنه می‌مانند. این را هم که می‌دانید که گر‌گ‌های گرسنه خطرناک‌ترین موجودات روی زمین هستند!

این نیز بگذرد؛

اما

امان از جایش..!

روزی مردی ساعتی پیدا کرد. هر کس به او نشانه‌ای از ساعت می‌گفت مقبول او نمی‌شد. زیرکی به نزد او آمد و نگاهی به ساعت خویش کرد و گفت: همینک آن ساعت دو و چهل دقیقه است و صاحب آن ساعت شد..!

امن‌ترین جای استخر، قسمت کم عمق آن است.

اما نه برای کسی که شیرجه می‌زند..!

دردش هم که نیاید زورش می‌آید لیتری چهارصد تومان پول بنزین بدهد. ترجیح می‌دهد پول یک لیتر و نیم بنزین را بدهد یک لیتر دوغ بخرد و دور هم بنوشیم. عاشق ماشینش نیست ولی دوستش دارد انگار زمانی رویایش بوده؛ نمی‌دانم. اما مصرفش بالاست مثل یک بچه وال گرسنه بنزین می‌خورد. بیست روز نمی‌شود که کارت سوختش دکوری می‌شود. الان ماشینش در گوشه‌ای است و دارد حمام سقف پارکینگ می‌گیرد البته بنزین داشته باشد راه می‌رود و فنی سالم است. پدرم را می‌گویم. فقط گهگاهی اگر کاری باشد به بیرون می‌رود اکثرا هم با خانواده. خوش به حال دولت است، حجم سفرهای درون شهری پدرم را کم کرده است. اما پدرم همچنان به سفرهای غیرضروری درون شهری و حتی استانی‌اش! ادامه می‌دهد و تنها چیزی را که کم کرده سفرهای ضروری‌اش است. اینکه تنهایی ماشینش را بردارد برود با رفقا و همکاران قدیمش جایی جمع شوند و سیگار بکشند و شوخی‌های مردانه بکنند با هم! این چیزها گاهی برای یک مرد از نان شب که چه عرض کنم از بوس زن هم واجب‌تر است! حالا می‌نشیند سودوکو حل می‌کند و به کارهای خانه رسیدگی می‌کند گویا خودش هم راضی‌ست و مادرم راضی‌تر که شوهرش ور دلش است.

یادم می‌آید قدیم‌ها پدرم مرغ‌داری داشت حوالی کرج. بعد از مردآبادش بود و قبل از اشتهارد. زیاد همراهش می‌رفتم تا با جوجه‌ها بازی کنم چندتایی‌شان را انتخاب کنم از بین بیست و شش هزار قطعه! و هر دفعه بروم به آنها سر بزنم. آن موقع هنوز به مرغ‌ها هورمون نمی‌زدنند که چهل و پنج روزه هیکل‌شان بشود مثل رونی کلمن، شصت روز در سنگدان‌شون غذا می‌ریختی که آخر سر کمی دندان‌گیر شود گوشت‌شان. آخرهای ماه دوم که می‌شد از پدرم بدم می‌آمد -آن همه مرغ را یکجا سوار کامیون می‌کردند تا ببرنشان به مسلخ- آنقدر که رفته بودم پشت یکی درب یکی از سالن‌ها نوشته بودم «آدم باشید، جوجه نکشید». فکر می‌کردم خدا به پدرم به خاطر نگهداری از جوجه‌ها پول می‌دهد! نمی‌دانستم چه مکانیزمی دارد پول درآوردن. سر و چشم‌تان را درد نیاورم از سربازان گمنام امام زمان که پنهان نیست از شما چه پنهان! یک بار همراهش در راه برگشت به خانه بودم همان حوالی مرغ‌داری دم مغازه بقالی یکی از دوستانش نگه‌داشت ( دوست که چه عرض کنم! چون کمی بعد هشتصد هزارتومن از پدرم بالا کشید و مرد وگرنه شاید مساحت خانه‌مان دو برابر می‌بود الان) پدرم و دوستش با هم صحبت می‌کردند من چشمم به آدامس‌های سین‌سین افتاد از همان‌هایی که عکس فوتبالی داشتند. در مشتم هفت هشت تایی بیشتر جا نشد ولی همان خیلی بود! هشت‌تا آدامس مجانی! بیشتر یک رویا بود. به تهران که رسیدیم پدرم متوجه دستبرد من شد اما چیزی نگفت. حتی آدامس‌ها را هم از من نگرفت.  یک چایی خورد و دوباره من را برداشت و این همه راه را برگشتیم پیش دوستش، معذرت خواهی کرد و پول آدامس‌هایی که هنوز در جیبم بودند را حساب کرد. نمی‌دانم چرا هیچ وقت کتکم نمی‌زد حتی این‌ بار! فقط در مسیر برگشت گفت: «پسرم بدون اجازه برداشتن کار بدی است، نکن دیگر.» البته نه به این مهربانی که شما اینجا می‌خوانید ولی خب هر چه بود بهتر از کتک بود! کمی طول کشید تا بفهمم که چرا همان موقع این همه راه را برگشیم با آن خستگی‌اش. سر کوچه که نبود… گاهی با خودم فکر می‌کنم ما با این بنزین چهارصد پونصد تومانی چگونه بچه تربیت کنیم؟

دل، لعل می‌شود در مقام عشق…

پ.ن: مخاطب خاص دارد.

آنهایی که زورشان به خودکار نمی‌رسد، کاغذ را مچاله می‌کنند..!

هفتاد و هفت سالش شده بود و بدون هیچ لرزش دست و به همان اندازه سابق، سریع‌تر از سایه خودش! در کافه نشسته بود و به دوئل امروز صبح فکر می‌کرد که در آن آخرین گاوچران را هم از پای درآورده بود و حالا تنها گاوچران باقیمانده شده بود و اینکه قانون گاوچران‌ها که می‌گفت: «گاوچران‌ها انقدر عمر نمی‌کنند که نوه‌های خود را ببینند» را نقض کرده هر چند که هیچ‌گاه ازدواج نکرده بود. با خودش می‌گفت جرمم این است که کسی بهتر از من نبود… لوله هفت‌تیرش روی شقیقه‌اش گذاشت و شلیک کرد… تنها کسی بود که توانسته بود دو گلوله به سر خود شلیک کند..!

شیطان به آدم سجده نکرد چون می‌دانست هر کس به آدم سجده کند، آدم بنده او می‌شود..!

پ.ن: توحید شیطان

حتما نباید مرد تا خاطره شد.

آدم‌ها می‌توانند زنده زنده خاطره شوند..!

پ.ن: قبلا نوشته بودم: رفت و شد او

زندگی چاله و چاه‌های زیادی داره؛

کم عمق‌ترین چاله‌ای که انسان توش می‌افته، قبره..!

زندگی کوتاه‌تر از آن است که بلند پروازی کنید..!