یکی خودش رو زد به اون راه اون یکی هم زد به جاده 10 hours ago
بابام روزها رو گم کرده! الان براش 15 اسفنده رفته کلی دار و درخت گرفته اورده، بهم میگه تو که کشاورزی خوندی خوب بیل میزنی بیا اینا رو بکار! 10 hours ago
انگار همین دو ماه پیش عید بودا! چه زود گذشت 1 day ago
اورکا اورکا... بنگ بنگ.. اون زیاد میدونست! 1 day ago
اسپایدرمردپاسخ در تاريخ اردیبهشت ۴م, ۱۳۸۹ ۸:۲۱ ب.ظ:
@Hatef, چون اگر زندان بزرگ باشه انسان احساس آزادی میکنه! چند کیلومتر به یک سمت حرکت کن ببین کجا به سیم خاردار میخوری که حق رفتن به اون طرفش رو نداری!
مشکل اصلی من با این طرز فکر اینه که آدمهایی که فکر می کنن موفقن و آزاد هیچ وقت تو کتاباشون از سیم خاردار حرف نمی زنن و حرف سر امید و هدفه. اما اکثر نویسنده هایی که خودکشی می کنن زیاد از این نوع حرف ها می زنن و کلا حتی استفاده از کلمات زندان و اسارت بین جملاتشون رایجه. به هیچ وجه حرف من این نیست که نوشته های این نویسنده ها ارزش خوندن نداره حرف اصلی من اینه که پس چرا کسایی که حداقل به نظر خودشون به یه جایی می رسن از این حرفا نمی زنن؟
اسپایدرمردپاسخ در تاريخ اردیبهشت ۴م, ۱۳۸۹ ۱۱:۱۸ ب.ظ:
@Hatef, یکی از بچهها داشت میگفت که این پست: ورژن مصیبتزده و استبدادزدهی حرف چارلی چاپلینه که گفته: خوشبختی فاصله بین دوبدبختیه…
حالا این بسته به نظر شماست که چارلی چاپلین انسان موفقی بوده یا نه!
به نظرم این جمله با اون جمله چندان سنخیتی نداره. فاصله رو تا ابد میشه گسترشش داد و زیادش کرد اما این جمله وجود محدودیت رو قطعی می کنه اصلا فکر می کنم یه جورایی بی پایانی رو هم محدودیت می دونه . به هر حال من سر مصداق ها بحث نمی کنم. به نظرم تئوری امید و هدف خیلی زیاد به موفقیت نزدیک تره و این یکی مثالش بی شماره و در ضمن به نظرم قطع امید کردن از طبیعت و زندگی و وجود یه جورایی شونه خالی کردنه یا شایدم بهونه آوردن که مثلا دلیل اینکه من الان هدفی برای زندگی ندارم اینه که این دنیا خیلی مسخره س.تبرئه کردن خود و وجدان خوده از اینکه چرا الان کسی نیستم که باید می بودم. این به نظرم قابل توجیه نیست.
کاملا حرفتو قبول دارم. رد کردنش گریز از واقعیته و تقلا برای پیدا کردن روزنه های امید. فی الواقع کدوم امید؟ راست میگی آدم همیشه اسیره. بعضی ها زندانشون چندین کیلومتره و بعضی ها مثل ما یه اتاق دو در دو هم نیست.
شاید همه مون میدونیم همچین دردی داریم ولی هیچکدوم از شنیدنش خوشحال نمیشیم هیچوقت و مطمئنا از تو هم تشکر نمیکنیم. هر چقدر که این بدبختی رو درست و دقیق نشون داده باشی…
با دردکشان (هم) هر که درافتاد…
بیخیال رفیق. بیخیال
…
دلم چقدر گرفت
سلام.راستش من خیلی وقته که می خوام توی wordperssیه وب باز کنم!ولی فقط تونستم که برم توش عضو شم!خیلی خیلی ممنون می شم اگه کمکم کنین و اینکه بگین چطور از امکاناتش استفاده کنم!پیشاپیشم مرسی!
جوانتر از این که بودم وقتی چنین مساله ای را مطرح می کردم و برخی مثل همین آقای هاتف مخالفت می کرد سعی می کردم موضوع را بشکافم یا مثال بزنم یا به هر طریقی متقاعدش کنم!
اما حالا دیگر اینکار را نمی کنم به این نتیجه رسیده ام که هرکسی باید اول تصمیم بگیرد که بیدار شود بعد تو دستش را بگیری…
پس آقای هاتف نظر شما محفوظ، بگذار شما در آزادی رویایی ات و ما در زندان واقعی مان خوش باشیم.
باید فهمید اسارت و سیم خاردار از نگاه تو یعنی چی .
کلا همینه زندگی خوبه ، اینجوری میشه فهمید خدا ما را بوجود اورده که مورد امتحان قرارمون بده و بعد بگه شما با اینکه همه چیزتون محدود و مشخص شده ، باز هم خطا می کنید .
به امید صبح آزادی …
پاسخ
چرا این طوری فکر میکنی؟
پاسخ
اسپایدرمرد پاسخ در تاريخ اردیبهشت ۴م, ۱۳۸۹ ۸:۲۱ ب.ظ:
@Hatef, چون اگر زندان بزرگ باشه انسان احساس آزادی میکنه! چند کیلومتر به یک سمت حرکت کن ببین کجا به سیم خاردار میخوری که حق رفتن به اون طرفش رو نداری!
پاسخ
بجاش انسان اونقدر انسان هست که بیشتر وقتها فراموش کنه که زندونیه!!
پاسخ
چه احمقند زمینیان
که گمان می کنند
خورشید با تمام عظمتش
به دور زمین در گردش است
سلام بر سیم خاردار نویس
سلام
پاسخ
آزادی دیگه داره یادم میره چی hast
پاسخ
آقا من آمار گرفتم،کل محدوده ای که برخی،تازه با احتساب محل کار سر میکنن از محدوده بعضی زندانا کمتره
فقط عزم رفتن نشان آزادیشونه…
عالی نوشتی.
پاسخ
موافقم … :(
پاسخ
مشکل اصلی من با این طرز فکر اینه که آدمهایی که فکر می کنن موفقن و آزاد هیچ وقت تو کتاباشون از سیم خاردار حرف نمی زنن و حرف سر امید و هدفه. اما اکثر نویسنده هایی که خودکشی می کنن زیاد از این نوع حرف ها می زنن و کلا حتی استفاده از کلمات زندان و اسارت بین جملاتشون رایجه. به هیچ وجه حرف من این نیست که نوشته های این نویسنده ها ارزش خوندن نداره حرف اصلی من اینه که پس چرا کسایی که حداقل به نظر خودشون به یه جایی می رسن از این حرفا نمی زنن؟
پاسخ
اسپایدرمرد پاسخ در تاريخ اردیبهشت ۴م, ۱۳۸۹ ۱۱:۱۸ ب.ظ:
@Hatef, یکی از بچهها داشت میگفت که این پست: ورژن مصیبتزده و استبدادزدهی حرف چارلی چاپلینه که گفته: خوشبختی فاصله بین دوبدبختیه…
حالا این بسته به نظر شماست که چارلی چاپلین انسان موفقی بوده یا نه!
پاسخ
Hatef پاسخ در تاريخ اردیبهشت ۴م, ۱۳۸۹ ۱۱:۵۴ ب.ظ:
به نظرم این جمله با اون جمله چندان سنخیتی نداره. فاصله رو تا ابد میشه گسترشش داد و زیادش کرد اما این جمله وجود محدودیت رو قطعی می کنه اصلا فکر می کنم یه جورایی بی پایانی رو هم محدودیت می دونه . به هر حال من سر مصداق ها بحث نمی کنم. به نظرم تئوری امید و هدف خیلی زیاد به موفقیت نزدیک تره و این یکی مثالش بی شماره و در ضمن به نظرم قطع امید کردن از طبیعت و زندگی و وجود یه جورایی شونه خالی کردنه یا شایدم بهونه آوردن که مثلا دلیل اینکه من الان هدفی برای زندگی ندارم اینه که این دنیا خیلی مسخره س.تبرئه کردن خود و وجدان خوده از اینکه چرا الان کسی نیستم که باید می بودم. این به نظرم قابل توجیه نیست.
پاسخ
نمیدونستم اینو
پاسخ
کاملا حرفتو قبول دارم. رد کردنش گریز از واقعیته و تقلا برای پیدا کردن روزنه های امید. فی الواقع کدوم امید؟ راست میگی آدم همیشه اسیره. بعضی ها زندانشون چندین کیلومتره و بعضی ها مثل ما یه اتاق دو در دو هم نیست.
شاید همه مون میدونیم همچین دردی داریم ولی هیچکدوم از شنیدنش خوشحال نمیشیم هیچوقت و مطمئنا از تو هم تشکر نمیکنیم. هر چقدر که این بدبختی رو درست و دقیق نشون داده باشی…
با دردکشان (هم) هر که درافتاد…
بیخیال رفیق. بیخیال
…
دلم چقدر گرفت
پاسخ
تا حالا اینطوری فکر نکرده بودم ، ولی به نظر ایده ی جالبی میاد ،
اسارتی که از بدو تولد اغاز میشه …
پاسخ
همیشه اسیر یه چیزی بودیم و خواهیم بود . عالی نوشتی
پاسخ
همه انسانها؟
پاسخ
سلام.راستش من خیلی وقته که می خوام توی wordperssیه وب باز کنم!ولی فقط تونستم که برم توش عضو شم!خیلی خیلی ممنون می شم اگه کمکم کنین و اینکه بگین چطور از امکاناتش استفاده کنم!پیشاپیشم مرسی!
پاسخ
سلام.
مرحبا به پستهای قشنگت.
RSS توییتهات رو میخوام اگه لطف کنی.
قبلا تو وبلاگت بود اما حالا نیست.
ممنون. موفق باشی
پاسخ
زیبا مینویسی برادر
راستی یه توکه پا تشریف بیار و یه خط یادگاری واسمون بنویس
خوشحال میشم
پاسخ
ziba bood
پاسخ
جوانتر از این که بودم وقتی چنین مساله ای را مطرح می کردم و برخی مثل همین آقای هاتف مخالفت می کرد سعی می کردم موضوع را بشکافم یا مثال بزنم یا به هر طریقی متقاعدش کنم!
اما حالا دیگر اینکار را نمی کنم به این نتیجه رسیده ام که هرکسی باید اول تصمیم بگیرد که بیدار شود بعد تو دستش را بگیری…
پس آقای هاتف نظر شما محفوظ، بگذار شما در آزادی رویایی ات و ما در زندان واقعی مان خوش باشیم.
پاسخ
سلام.
اسباب کشی کردم .
پاسخ
فقط با پرواز روح می شه از اسارت ازاد شد ! شاید !
پاسخ
باید فهمید اسارت و سیم خاردار از نگاه تو یعنی چی .
کلا همینه زندگی خوبه ، اینجوری میشه فهمید خدا ما را بوجود اورده که مورد امتحان قرارمون بده و بعد بگه شما با اینکه همه چیزتون محدود و مشخص شده ، باز هم خطا می کنید .
پاسخ
عاشق توییتاتم … خیلی باحالن
پاسخ