با اجازه لینک شدید

به نظرم خدا همیشه از غم هامون یه فینگیلی بزرگتره، یه غم که حل میشه جاش یه غم بزرگتر شاید شکل بگیره، اون موقع خدا هم یه فینگیلی بزرگتر از غم بزرگتره است و اینطوری خدا هم بزرگتر دیده میشه. مثل کسی که یه غمش اینه که کار نداره. کار رو که به دست آورد ممکنه به این فکر بیوفته که همکاراش سرکار شاد نیستن و غمش بشه اون، بعد اگه بخواد شاید یه برنامه ی خارج از کار تنظیم کنه مثلا” برن کوه. بعد ممکنه ببینه کوه اونقدر که دوست داره تمیز نیست، اگه بخواد هم خدا کمکش میکنه
با شهرداری هماهنگ کنه و به کمک یه عده کوه رو تمیز کنن، …

وبلاگت رو تازه پیدا کردم، دارم از خوندنش لذت میبرم.

راستی ارادت اسپایدر… من از سالها پیش میخوندمت…اون موقع که تازه شروع کرده بودی..تو هم گهگاهی میومدی بلاگ قبلیم…یاد باد!